
作词 : กัลยกร แก้วกระจ่าง/อิชณน์กร พึ่งเกียรติรัศมี
作曲 : กัลยกร แก้วกระจ่าง
เหนื่อยแค่ไหนต้องพูดเบาๆ
เก็บความเศร้าเอาไว้ข้างใน
บอกตัวเองว่าไม่เป็นไร ต้องเดินต่อ
โลกที่เคยสวยงาม ในความฝัน
แต่ความเป็นจริงกดดันจนแทบขาดใจ
ต้องเก่งแค่ไหนมันถึงจะพอ
ต้องอดทนรอไปถึงเมื่อไหร่
ใส่สุดแรงหมดทั้งหัวใจ ก็ไม่ต่าง
โลกที่เคยสวยงาม วันนี้พึ่งได้รู้ซึ้ง
ถึงการเติบโต การเป็นผู้ใหญ่
มีความสุขจริงๆ อย่างใครเขามีเมื่อไหร่
ไอ้คำว่าไม่เป็นไรต้องพูดอีกกี่ครั้ง
ได้แต่บอกตัวเอง ต้องอด ต้องทน ต้องฝืน ซ้ำๆ ใช่ไหม
แต่มันก็เหนื่อยเกินไปที่ใจจะทนไหว
ต่อให้มันเหนื่อยแทบตายบาดแผลบนร่างกาย
ยังไม่ได้เท่ากับจิตใจที่ฉันต้องแบกและรับไว้
ทุกวันนี้ฉันมีชีวิตอยู่เพื่อใคร
และมันก็เหนื่อยเกินทนเมื่อไหร่จะหลุดพ้น
ขอแค่ใครสักคน พาฉันไปให้ไกล
เพื่อต่อชีวิตไปอีกวัน ให้กลับมามีแรงอีกครั้ง ได้ไหม
ชีวิตนี้เป็นของฉันหรือของใคร
มีความสุขจริงๆ อย่างใครเขามีเมื่อไหร่
ไอ้คำว่าไม่เป็นไรต้องพูดอีกกี่ครั้ง
ได้แต่บอกตัวเอง ต้องอด ต้องทน ต้องฝืน ซ้ำๆ ใช่ไหม
แต่มันก็เหนื่อยเกินไปที่ใจจะทนไหว
ต่อให้มันเหนื่อยแทบตายบาดแผลบนร่างกาย
ยังไม่ได้เท่ากับจิตใจที่ฉันต้องแบกและรับไว้
ทุกวันนี้ฉันมีชีวิตอยู่เพื่อใคร
และมันก็เหนื่อยเกินทนเมื่อไหร่จะหลุดพ้น
ขอแค่ใครสักคน พาฉันไปให้ไกล
เพื่อต่อชีวิตไปอีกวัน ให้กลับมามีแรงอีกครั้ง ได้ไหม
ชีวิตนี้เป็นของฉันหรือของใคร
แต่มันก็เหนื่อยเกินไปที่ใจจะทนไหว
ต่อให้มันเหนื่อยแทบตายบาดแผลบนร่างกาย
ยังไม่ได้เท่ากับจิตใจที่ฉันต้องแบกและรับไว้
ทุกวันนี้ฉันมีชีวิตอยู่เพื่อใคร
และมันก็เหนื่อยเกินทนเมื่อไหร่จะหลุดพ้น
ขอแค่ใครสักคน พาฉันไปให้ไกล
เพื่อต่อชีวิตไปอีกวัน ให้กลับมามีแรงอีกครั้ง ได้ไหม
ชีวิตนี้เป็นของฉันหรือของใคร