Nihayet

作词 : Abdullah Evgi

作曲 : Abdullah Evgi

Sesin kulaklarıma çığlık acımı bir gün kesin,

Evimin en güzel yerinde asılı bir portresin

Düşün ki seni düşünmek en buruk iç çekişim

Odam bu derdi bilir, ne son ne ilk çekişi

Yanına gelemesem de hissediyorum yağmurunu

Hüzünle dolu bir bahçe kalbim

olayın sendromunu

Atlatıpta odaklandım bu biraz gurur mu?

Gel, yarama pansuman yap yoksa bu kan durur mu?

Sen, gökkuşağının yedi rengi yüzüne aldanıpta,

Bu gece gel diyerek göğsüme sen sapladım bak

Acısı var bilirim beraber olmanında

Oksijen doluyum nefes al ormanında.

Yüreğim sende dahil tüm sellere bilendi ya

Onca yıl kabullenip bir tek sana direndi yar,

Bundan ötesi yok yeniden olduklarım vız gelir,

Zaten kalbim hain ve keskin bir dağa güvendi ya

Diyar diyar gezdim geldim

Safiyeti sezdim geldim

Kendi ateşine yanan pervaneydim

Yalanımdan bezdim geldim

Olur ya eğer buluşamazsak sıratta

Yanaş, sana bir sır veriyim “hala bir yanım şubatta!”

Nasıldır biliyorsun sonuçta sende yaşadın

Ama gittiğinden bu yana sanki hep bir ayağım batakta

Şimdi gözlerimden yağmur olup içime ak kadın

Hala cehennemsin ve ben cenneti tatmadım

Dibin dibindeyim daha bekliyorsan batmamı

Ben yokluğunda dahi odama başka birini almadım.

Sence ufak, bence attıklarımız büyük adım

Sana gözyaşımla bir ev kurdum tek bir odaya sığamadın

Üzülme ! Yanımda varlığınlasın daha

Beni yokluğunla değil lütfen varlığınla sına.

Her günüm sen güneşe renk veriyor gülüşlerin

Yoksan eğer parke sade bizim sokağın inişleri

Sen varken anlamlıydı sokağın ilk lambası

Bu yüzden her zaman saçma buldum gidişleri

Diyar diyar gezdim geldim

Safiyeti sezdim geldim

Kendi ateşine yanan pervaneydim

Yalanımdan bezdim geldim