Άρρωστη καρδιά δε βρίσκει γιατρειά στη λησμονιά,
χάνεται στ' αγιάζι μέσα στο βοριά στα ξένα μακριά.
Κι όλο περιμένει πάλι τη στιγμή να ξαναρθεί,
το καράβι στο λιμάνι θα φανεί θαλασσινό πουλί στα όνειρά μας.
Σ' άγγιξε ξανά του κόσμου η παγωνιά κι η ερημιά,
πώς να τη γιατρέψεις την παλιά πληγή βαθιά μες στην ψυχή.
