อาจจะดูว่ามันนาน
ผ่านมานานล่วงเลยไป
อาจจะดูว่าหัวใจ
ของฉันมันชินและชา
ดูไม่เป็นทุกข์ เหมือนไม่เสียใจ
เหมือนคนไม่มีน้ำตา
อาจจะดูว่าดีกว่าจากวันนั้น
อาจจะดูเหมือนแข็งแรง
แกร่งกว่าวันที่เธอไป
อาจจะดูเหมือนลืมง่าย
คล้ายๆ ไม่มีอะไร
มันไม่ใช่เลย มันไม่ใช่เลย
ยังไม่เคยลืมเลือนเธอไป
ไม่ว่านานเท่าไร
เธอรู้หรือเปล่า
ว่ามันเจ็บปวดรวดร้าวและทรมาน
เมื่อรู้ว่าไม่มีใคร
ความเหงากับความว่างเปล่า
ปวดร้าวเพียงใด
เมื่อต้องคอยแต่คน ที่ไม่มีวันกลับมา
เมื่อต้องคอยแต่คน ที่ไม่มีวัน...
เธอรู้หรือเปล่าว่ามันเจ็บปวดรวดร้าวและทรมาน
เมื่อต้องคอยแต่คนที่ไม่มีวันกลับมา