
作词 : Yılmaz Erdoğan
作曲 : Yılmaz Erdoğan
Yeniden gitmeni görsem
Bu defa arkamı dönmem
Basarım kalbimdeki tüm kırıklara
Öyle bir gitmekti ki bu
Sanki bir nispetti bu sokaktaki tüm ayrılıklara
Sanki şehirden büyüktü yaram
O an çökünce kaldırımlara
Ölsem de gülümserdim
İnan değerdi yanımdayken attığın adımlara
Bu kadar uzaktan gülüşünü izleyemem ki
Yeniden bize biz diyemem
Tuhaf ama sarılırım elbet seni görsem
Ama nefretimi de gizleyemem
Beni nasıl ve kimde unuttuğunu bilemem
O yüzden hatırla ve sev yine diyemem
Her şeye rağmen
Yine de bir başkası kalbimi söker ama giremez
Uzaktan gören eve döndüm sanar
Neresinden dönsem zarar
Üzgünüm iyileşmedi açtığın yara
Yaşamadan öl ki yaşattığını bana; iyi ol
Bunun aksini kaldıramam
Yine ben mi bu kendini kandıran adam?
İyi bak bu yarattığın adama
Değdi mi gidip beni sattığın adama?
Seni bildim ev gibi
Daha geri dönemem
Acıtır dikenlerin
Sarılıp düzelemem
Beni koydun omzuna
Kimi sevdin bilemem
Sana küskünüm gibi
Ama nefret edemem
Seni bildim ev gibi
Daha geri dönemem
Acıtır dikenlerin
Sarılıp düzelemem
Beni koydun omzuna
Kimi sevdin bilemem
Sana küskünüm gibi
Ama nefret edemem
Kaderime söyle ömrümün kalanını yanına bıraksın
Unuturum her şeyi yeter ki saçları gözümü kapatsın
Bir evimiz olsun
Kedi ve köpekler kapımıza yatsın
Güneşe gerek yok
Gözlerinde doğup yine gözlerinde batsın
Sensiz geçen her gün daha uzun gibi bana bin seneden
Ferhat’a Mecnun’a şaşıranlar bir de bizi bilse ne der?
Ters yön bile olsa kader demişim senin gittiğin yöne ben
Gülüşümle gözümdeki yaşların toplamı sen eder
Seni bildim ev gibi
Daha geri dönemem
Acıtır dikenlerin
Sarılıp düzelemem
Beni koydun omzuna
Kimi sevdin bilemem
Sana küskünüm gibi
Ama nefret edemem
Seni bildim ev gibi
Daha geri dönemem
Acıtır dikenlerin
Sarılıp düzelemem
Beni koydun omzuna
Kimi sevdin bilemem
Sana küskünüm gibi
Ama nefret edemem