LYRICS
作词 : Auttakorn Deachmak
作曲 : Auttakorn Deachmak
ไม่ว่างมองฟ้า
(AUTTA) เป็นเวลานานเท่าไร ที่ไม่ได้เงยหน้าขึ้นไป
มองท้องฟ้ากว้างใหญ่ เพียงได้เห็นก็สุขใจ
และนานเท่าไร ที่ไม่ได้เงยหน้าขึ้นไป
Wondering who am I
ยังคงหาคำตอบในใจ
(Pratyamic) อาจเป็นวัน เดือน ปี อาจจะนานแต่มันทำให้หัวใจเราได้พบกับสิ่งที่เดิมที มันไม่เคยสะเทือนใจ
บรรยากาศที่มันเคยดี มาในวันนี้เเสงมันเลือนไป
ตอนที่อาทิตย์ลงมาเยือนดิน กูยังให้บทกวีมันมาเตือนใจ
แม้ว่าต้องสู้อย่างลำพัง กูมีพยาน ท่ามกลางหมู่ดาวนับอนันต์
ท้องฟ้าที่มองไม่เหมือนเดิม มันเสียเวลา ดูแล้วมันไร้ซึ่งพลัง
ก่อนนี้ยังมองเป็นประจำ สิ่งที่ยังทำ พ่นออกจากปากเหมือนกับควัน
มองแล้วก็อย่าไปกังวล เมฆตอนกลางวัน เคลื่อนอย่างไม่ทันได้ระวัง
มันคงไม่มีใครรู้ คำตอบที่ต้องการนะ
ถ้าโลกนี้คืออาจารย์ ใยจักรวาลยังมีความลับ
มันไม่เห็นเหมือนนิทานวะ ไม่อยากที่จะมองละ
บางทีแค่อยากจะพัก จากบทที่เล่นเป็นเชลยรัก
(AUTTA) เป็นเวลานานเท่าไร ที่ไม่ได้เงยหน้าขึ้นไป
มองท้องฟ้ากว้างใหญ่ เพียงได้เห็นก็สุขใจ
และนานเท่าไร ที่ไม่ได้เงยหน้าขึ้นไป
Wondering who am I
ยังคงหาคำตอบในใจ
(K.Aglet) กูเดินลำพังมาไกลจากวันคลอด
มีแค่กูกับไมค์แค่ตัวกับใจกับใครที่ยังชอบ
ความเดียวดายทำไฟกูมันมอด
Show Me แทบฆ่ากูตายแต่บทสุดท้าย K.A. มันดันรอด
รากที่มันกำลังงอก
ตัวกูไม่ใหัมันลอก
สะพานที่กูกำลังทอด
ต่อให้ไม่มีรางวัลมอบ
เกมนี้กูยังแพ้ไม่ได้ยังต้องพิสูจน์ไม่ใช่แค่ทำยอด
แชมป์ไอ้ที่พวกมึงเห็นมึงยังไม่รู้กูต้องซ้อมกี่พันรอบ
ก็ไม่ได้หวังให้พวกมันชอบ
ห่วงแค่ว่าไทยจะไม่ทันนอก
กูสลัดดินที่มันยังพอก
ไม่ต้องมีเงินหรือมีตังค์ล่อ
มันคงไม่ต้องบอกกูพอจะรู้ว่าคนมันบ้าจี้
ฟ้ากูไม่ได้มองเพราะว่าตอนนี้กูจมกับหน้าที่
(AUTTA) เป็นเวลานานเท่าไร ที่ไม่ได้เงยหน้าขึ้นไป
มองท้องฟ้ากว้างใหญ่ เพียงได้เห็นก็สุขใจ
และนานเท่าไร ที่ไม่ได้เงยหน้าขึ้นไป
Wondering who am I
ยังคงหาคำตอบในใจ
กูเป็นคนธรรมดาต้องพยายามมากกว่าคนอื่น
ไม่เคยได้แชมป์เงินล้านในธนาคารกูมีแค่หมื่น
มึงนั่งปั่นควยจนเงากูนั่งปั่นงานจนดึกจนดื่น
กูจึงต้องตื่นตอนทุกคนนอนแล้วกูค่อยไปนอนตอนทุกคนตื่น
ต้องเขย่งต้องเก่งต้องถึก กูเลยต้องฝึกให้ตัวเองอึดกว่า
ดึกๆ everyday ยังวุ่นวาย
เมื่อวานเรียนเสร็จคาบสุดท้ายพักชักช้าไม่ได้เพราะต้องรีบไปเขียนแรปให้ BNK
กลับมาต้องมิกซ์เพลง เวร! งานค้างกูก็ยังไม่ได้ทำ
ขอบตาดำๆ กาแฟที่กลืนผ่านร่องฟัน คิ้วขมวดตรวจให้แน่ว่ากูได้แก้บกพร่องยัง
ทำใจ ทำไป ทำมาล่วงเวลาไปอีกวัน
ทันใดพลัน ดันได้เห็นแสงอ่อนๆ ราวกับกอดของตะวัน ทะลุม่านที่กำบัง
คล้ายจะชุบร่างที่กำลังบ้า ลุกย่างขึ้นมาประจันหน้า
จากนั้นกูจึงคิดดูจากนั้นจึงพินิจดูว่า
สิ่งที่ทำในปัจจุบันกูทำไปเพื่ออะไรกัน
ในเมื่อฟ้าอยู่ตรงนี้ตลอดจักษุดันบอดไม่เห็นมัน
เป็นเวลานานเท่าไร ที่ไม่ได้เงยหน้าขึ้นไป
มองท้องฟ้ากว้างใหญ่ เพียงได้เห็นก็สุขใจ
และนานเท่าไร ที่ไม่ได้เงยหน้าขึ้นไป
Wondering who am I
ยังคงหาคำตอบในใจ